bu dünya ne renk? herkese farklı bir renk mi görünür? kimine siyah, kimine beyaz, kimine kırmızı, kimine yeşil... ya da herkes görmek istediği renkte mi görür? bu bir 'algıda seçicilik' midir? iddia ediyorum bu dünya sarı-kırmızı. her köşesi. her yanı. iyi bak. göreceksin. fotoğrafını çekeceksin sonra. kanıtlayacaksın. herkes görecek! (çok mu abarttım?:)
gözler kendini mutlu edeni görmek ister. mesela sokakta yürüyorsunuz ve esmer kızları seviyorsunuz. bir esmer ve bir sarışın hatun geçerken hangisine takılır gözünüz? ya da kadınlar açısından da bakalım, eğer ki renkli göz seviyorsanız, dikkatinizi çok yakışıklı bile olsa diğeri, yine de yeşil gözlü olan adam çeker. eğer favori arabanız toyota auris ise, yoldaki tüm aurisleri görmeniz olasıdır.
bizim sevdalı olduğumuz renkler ise sarı kırmızı. o yüzden her yer bu renklerde benim için de.
ekranımda gördüğüm butonlar sarı kırmızı. kafamı sağa çeviriyorum, lambam kırmızı ve ışığı sarı, herkes beyaz ışık alırken lambasının içine, ben çok da bilinçli olmadan sarı almıştım. kalemlikler var gözümün önünde, bir beyaz, bir sarı ve ne hikmetse sarının içindeki kalemler kırmızı. biraz kafamı yukarı kaldırınca, mantar panodaki çiviler sarı kırmızı, masamın hemen köşesindeki bayrağım sarı kırmızı. bir tarafı lacivert olan masanın üzerinde kesinlikle sarı dosya durmuyor ama diğer tarafta duran sarı dosyanın ayraçları kırmızı. not defterimin arka fonu sarı ise, yazdığım yazı kırmızı, kullandığım postitler için de geçerli bu. ataş kutusuna bakıyorum, herkesinki karışık renklerde, benimkisi için ise asistanımız jest yaparak sarı kırmızı renklerde olanları seçmiş ve doldurmuş. çok sıradan bir kitap duruyor gözümün önünde, kapağının arka fonu koyu sarı, üzerinde ise hem siyah hem de kırmızı yazılar var aslında ama ben hep sarı kırmızı kısmını görüyorum. iş arkadaşımın biri sarı tshirt giymiş, diğeri kırmızı pantolon, hep yan yana dolaşsınlar diyor insan.
insanın gözü sadece sevdiğini görürmüş, ne kadar da doğru!
sabahları işe giderken ali sami yen in yanından geçerken ki ve yine işe giderken galatasaray lisemizin önünden geçerken ki gördüğüm karelerdir.
hayatın büyük bir bölümünü kaplamak için her zaman hazır, neşe, sevinç, mutluluk, onur, gurur kaynağı, bazen küçücük bir ayrıntı bazen de metrelerce bir bayraktan oluşan sarı kırmızıyı barındıran her şey.